هات داگ
دعوت به ضيافت
زماني که هنوز يخچال و اين جور ابزار نگهداري غذا اختراع نشده بود، در اروپا گوشت چرخ شده را با چاشني هاي مختلف آغشته مي کردند و آنها را در روده ي تميز شده ي چهار پايان فشرده مي کردند و گوشتهاي دودي يا نمک سود شده اندک اندک به عنوان ذخيره ي غذايي به مصرف مي رسيد. اين، همان سوسيس امروزي است. هر چند شواهدي از استفاده از سوسيس در کل اروپا وجود دارد اما به هر تقدير، آلماني ها به علت استفاده ي فراوان و ايجاد تنوع در آن، سوسيس را به عنوان غذاي ملي خود ثبت کرده اند.
روايت مي شود در اواخر قرن 17 ميلادي يک قصاب آلماني ابتکاري به خرج مي دهد و سوسيس را به جاي شکل کپل و دايره مانند مرسومش به صورت قطعاتي مستقيم و لاغر عرضه مي کند. براي توصيف اين شکل عجيب و غريب سوسيس، نام مخصوصي هم به آن مي دهد که تلفظ انگليسي آن مي شود: "داکس هاند" "Dachshund" هرچند "داکس هاند" يک لغت آلماني است اما با همان نگارش
آلماني و تقريباً با تلفظ مشابه وارد زبان انگليسي مي شود.
اين "داکس هاند" نام يک نوع سگ است. همان سگ بامزه ي حنا خانم که در کارتون نامش "پاکوتاه" بود. در زبان انگليسي هم مثل آلمانی، اين سگها "داکس هاند" ناميده مي شوند.
آقاي "يوهان گئورگه نه ر" "Johann Georghehner" يعني همان قصاب داستان ما، براي فروش اين محصول راهي فرانکفورت "Frankfurt" مي شود و در آنجا کار و بارش حسابي رونق مي گيرد. به همين دليل سوسيسهاي باريک و دراز داکس هاند اندک اندک به نام "فرانکفورتر" "Frankfurter" معروف مي شوند. اين نام فرانکفورتر را در فروشگاههاي سوسيس و کالباس فروشي کل ايران مي توانيد ببينيد.
شيوه ي سنتي سرو فرانکفورتر يا سوسيس داکس هاند اين است که به صورت آب پز يا کباب شده (نه سرخ کرده) پخته مي شود و شما آن را با کارد و چنگال ميل مي فرماييد. در برخي مناطق هم سس خردل هم همراه آن به عنوان چاشني سرو مي شود. هر چند گاهی يک قرص نان هم در کنار بشقاب آن قرار می گیرد اما به صورت سنتي، در کشور آلمان، خبري از سرو آن به صورت ساندويچ نيست.
يک توضيح
در اروپا و آمريکا به صورت سنتي از گوشت خوک و گاو براي ساخت سوسيس استفاده مي شود. بعضي سوسيسها فقط حاوي يک نوع از اين گوشتها هستند و برخي ديگر مخلوط. اما اگر روزي گذرتان به کشورهاي غير مسلمان افتاد نگران اين موضوع نباشيد.
مغازه هايي وجود دارند که سوسيس (و انواع مواد گوشتي) را از نوع "حلال" عرضه مي کنند يعني اثري از گوشت خوک در محصولات آن نيست و گوشت مورد استفاده نيز با ذبح اسلامي تهيه شده است.
داستان سگ و سوسيس
اما برگرديم به سوژه ي خنده ي دوران بچگي يعني همان "هات داگ" يا "سگ داغ".
قصه ي "هات داگ" که نام نوعي ساندويچ است بر مي گردد به مهاجرين آلماني که به آمريکا رفتند. اين مهاجرين که از قضا تعدادشان بسيار زياد هم هست در آمريکا به اشاعه ي فرهنگ سنتي خود پرداختند و يکي از آنها هم ترويج فرهنگ "سوسيس داکس هاند" خوردن بود!
در اواخر قرن 19 ابتکار دو قصاب و فروشنده ي آلماني در تاريخ ثبت شده است:
چارلز فلتمن "Charles Feltman" که در نيويورک دکه ي سوسيس فروشي اش را تاسيس کرده بود، به دليل اينکه براي خريد يک رستوران پول نداشت، به جاي آنکه سوسيس داکس هاند را به شيوه ي سنتي آلمان در بشقاب سرو کند، آن را در نان گرد قرار مي داد و به مشتري ها عرضه مي کرد. به اين ترتيب، مشتري مي توانست سوسيس داغ را همراه خودش ببرد و هر کجا که دوست داشت بخورد. با اين ابتکار فلتمن، کل نيمکتهاي پارکها را به عنوان ميز پذيرايي به دکه اش افزود! جالب است که اين ايده در روزهاي اول مورد مخالفت و تمسخر دوستانش قرار گرفته بود.
ابتکار آنتوان فوخت وانگر "Antoine Feuchtwanger" اين بود که با کمک برادر زنش که نانوا بود نانهايي باريک و دراز درست به ابعاد سوسيس داکس هاند ها ساخت و سوسيس داکس هاند را با نان مخصوص سرو مي کرد. او براي متمايز شدن محصولش، آنها را با نام "قرمز از داغي" "Red hots" معرفي مي کرد و منظورش اين بود که سوسيس داکس هاند تازه و در حالي که از حرارت مثل آتش قرمز است عرضه مي شود.
البته فوخت وانگر در ابتدا سوسيس داکس هاند ها را به شيوه ي سنتي آلمان عرضه مي کرد اما براي راحتي کار، با هر پرس يک جفت دستکش نخي نيز تحويل مشتري مي داد و مشتري با دست داکس هاند داغ را مي خورد. برنامه ي فوخت وانگر اين بود که مشتريان بعد از صرف غذا دستکشها را در سطلهاي مخصوص بيندازند و او دوباره از آنها استفاده کند اما در عمل مشتريان دستکشها را با خودشان مي بردند. ابتکار فوخت وانگر براي استفاده از نان در حقيقت راهي براي صرفه جويي در هزينه بود!
آنچه زندگي هات داگ را متحول کرد اين بود که اين ساندويچ به عنوان غذاي مورد استفاده در ليگ بيس بال در آمريکا انتخاب شد. توضيح اينکه بيس بال براي آمريکايي ها همان اهميتي را دارد که کشتي و فوتبال در ايران. يعني مردم حاضرند جانشان را بدهند اما تماشاي بيس بال را از دست ندهند و همانطور که ما حين تماشاي مسابقه عادت به تخمه شکستن داريم، آنها ساندويچ مي خورند.
عجين شدن نام ساندويچ سوسيس داکس هاند با ورزش باعث شد نام اين ساندويچ ورد زبان مردم شود. مردم عادت داشتند که بشنوند فروشندگان، ساندويچهاي داکس هاند را با تاکيد بر داغي آنها تبليغ مي کنند يعني با واژه اي نظير "Hot Dachshund".
يک آمار جالب از مصرف هات داگ در آمريکا را در يک وب سايت ديدم که حيفم آمد آن را بيان نکنم:
اخطار پاياني
اگر روزگاري خواستيد براي کودکتان ساندويچ بخريد مراقب باشيد: کودکان معمولاً با عجله و بدون جويدن غذا را قورت مي دهند.
مراجع
زماني که هنوز يخچال و اين جور ابزار نگهداري غذا اختراع نشده بود، در اروپا گوشت چرخ شده را با چاشني هاي مختلف آغشته مي کردند و آنها را در روده ي تميز شده ي چهار پايان فشرده مي کردند و گوشتهاي دودي يا نمک سود شده اندک اندک به عنوان ذخيره ي غذايي به مصرف مي رسيد. اين، همان سوسيس امروزي است. هر چند شواهدي از استفاده از سوسيس در کل اروپا وجود دارد اما به هر تقدير، آلماني ها به علت استفاده ي فراوان و ايجاد تنوع در آن، سوسيس را به عنوان غذاي ملي خود ثبت کرده اند.
روايت مي شود در اواخر قرن 17 ميلادي يک قصاب آلماني ابتکاري به خرج مي دهد و سوسيس را به جاي شکل کپل و دايره مانند مرسومش به صورت قطعاتي مستقيم و لاغر عرضه مي کند. براي توصيف اين شکل عجيب و غريب سوسيس، نام مخصوصي هم به آن مي دهد که تلفظ انگليسي آن مي شود: "داکس هاند" "Dachshund" هرچند "داکس هاند" يک لغت آلماني است اما با همان نگارش
آلماني و تقريباً با تلفظ مشابه وارد زبان انگليسي مي شود.
اين "داکس هاند" نام يک نوع سگ است. همان سگ بامزه ي حنا خانم که در کارتون نامش "پاکوتاه" بود. در زبان انگليسي هم مثل آلمانی، اين سگها "داکس هاند" ناميده مي شوند.
آقاي "يوهان گئورگه نه ر" "Johann Georghehner" يعني همان قصاب داستان ما، براي فروش اين محصول راهي فرانکفورت "Frankfurt" مي شود و در آنجا کار و بارش حسابي رونق مي گيرد. به همين دليل سوسيسهاي باريک و دراز داکس هاند اندک اندک به نام "فرانکفورتر" "Frankfurter" معروف مي شوند. اين نام فرانکفورتر را در فروشگاههاي سوسيس و کالباس فروشي کل ايران مي توانيد ببينيد.
شيوه ي سنتي سرو فرانکفورتر يا سوسيس داکس هاند اين است که به صورت آب پز يا کباب شده (نه سرخ کرده) پخته مي شود و شما آن را با کارد و چنگال ميل مي فرماييد. در برخي مناطق هم سس خردل هم همراه آن به عنوان چاشني سرو مي شود. هر چند گاهی يک قرص نان هم در کنار بشقاب آن قرار می گیرد اما به صورت سنتي، در کشور آلمان، خبري از سرو آن به صورت ساندويچ نيست.
يک توضيح
در اروپا و آمريکا به صورت سنتي از گوشت خوک و گاو براي ساخت سوسيس استفاده مي شود. بعضي سوسيسها فقط حاوي يک نوع از اين گوشتها هستند و برخي ديگر مخلوط. اما اگر روزي گذرتان به کشورهاي غير مسلمان افتاد نگران اين موضوع نباشيد.
مغازه هايي وجود دارند که سوسيس (و انواع مواد گوشتي) را از نوع "حلال" عرضه مي کنند يعني اثري از گوشت خوک در محصولات آن نيست و گوشت مورد استفاده نيز با ذبح اسلامي تهيه شده است.
داستان سگ و سوسيس
اما برگرديم به سوژه ي خنده ي دوران بچگي يعني همان "هات داگ" يا "سگ داغ".
قصه ي "هات داگ" که نام نوعي ساندويچ است بر مي گردد به مهاجرين آلماني که به آمريکا رفتند. اين مهاجرين که از قضا تعدادشان بسيار زياد هم هست در آمريکا به اشاعه ي فرهنگ سنتي خود پرداختند و يکي از آنها هم ترويج فرهنگ "سوسيس داکس هاند" خوردن بود!
در اواخر قرن 19 ابتکار دو قصاب و فروشنده ي آلماني در تاريخ ثبت شده است:
چارلز فلتمن "Charles Feltman" که در نيويورک دکه ي سوسيس فروشي اش را تاسيس کرده بود، به دليل اينکه براي خريد يک رستوران پول نداشت، به جاي آنکه سوسيس داکس هاند را به شيوه ي سنتي آلمان در بشقاب سرو کند، آن را در نان گرد قرار مي داد و به مشتري ها عرضه مي کرد. به اين ترتيب، مشتري مي توانست سوسيس داغ را همراه خودش ببرد و هر کجا که دوست داشت بخورد. با اين ابتکار فلتمن، کل نيمکتهاي پارکها را به عنوان ميز پذيرايي به دکه اش افزود! جالب است که اين ايده در روزهاي اول مورد مخالفت و تمسخر دوستانش قرار گرفته بود.
ابتکار آنتوان فوخت وانگر "Antoine Feuchtwanger" اين بود که با کمک برادر زنش که نانوا بود نانهايي باريک و دراز درست به ابعاد سوسيس داکس هاند ها ساخت و سوسيس داکس هاند را با نان مخصوص سرو مي کرد. او براي متمايز شدن محصولش، آنها را با نام "قرمز از داغي" "Red hots" معرفي مي کرد و منظورش اين بود که سوسيس داکس هاند تازه و در حالي که از حرارت مثل آتش قرمز است عرضه مي شود.
البته فوخت وانگر در ابتدا سوسيس داکس هاند ها را به شيوه ي سنتي آلمان عرضه مي کرد اما براي راحتي کار، با هر پرس يک جفت دستکش نخي نيز تحويل مشتري مي داد و مشتري با دست داکس هاند داغ را مي خورد. برنامه ي فوخت وانگر اين بود که مشتريان بعد از صرف غذا دستکشها را در سطلهاي مخصوص بيندازند و او دوباره از آنها استفاده کند اما در عمل مشتريان دستکشها را با خودشان مي بردند. ابتکار فوخت وانگر براي استفاده از نان در حقيقت راهي براي صرفه جويي در هزينه بود!
آنچه زندگي هات داگ را متحول کرد اين بود که اين ساندويچ به عنوان غذاي مورد استفاده در ليگ بيس بال در آمريکا انتخاب شد. توضيح اينکه بيس بال براي آمريکايي ها همان اهميتي را دارد که کشتي و فوتبال در ايران. يعني مردم حاضرند جانشان را بدهند اما تماشاي بيس بال را از دست ندهند و همانطور که ما حين تماشاي مسابقه عادت به تخمه شکستن داريم، آنها ساندويچ مي خورند.
عجين شدن نام ساندويچ سوسيس داکس هاند با ورزش باعث شد نام اين ساندويچ ورد زبان مردم شود. مردم عادت داشتند که بشنوند فروشندگان، ساندويچهاي داکس هاند را با تاکيد بر داغي آنها تبليغ مي کنند يعني با واژه اي نظير "Hot Dachshund".
در مراجع مختلف اينکه واقعاً چه شخصي اولين بار واژه ي "داگ" (سگ) را جايگزين "داکس هاند" کرده است اختلاف نظر وجود دارد. به هر حال به مرور اين اتفاق افتاد و براي راحت تر شدن تلفظ لغت داکس هاند يا شايد هم براي تحقير کيفيت سوسيس داکس هاند، واژه ي "Dog" جايگزين "Dachshund" شد که البته تلفظ راحتتري داشت و نهايتاً نام اين ساندويچ با نام "Hot Dog" تبليغ شد.
يک آمار جالب از مصرف هات داگ در آمريکا را در يک وب سايت ديدم که حيفم آمد آن را بيان نکنم:
در هر ثانيه 450 ساندويچ هات داگ در آمريکا مصرف مي شود!
اخطار پاياني
اگر روزگاري خواستيد براي کودکتان ساندويچ بخريد مراقب باشيد: کودکان معمولاً با عجله و بدون جويدن غذا را قورت مي دهند.
هات داگ به دليل سفتي سوسيس اش ممکن است به صورت تکه هاي نسبتاً سفت و بزرگ وارد گلوي کودکان شود. در موارد بسياري هات داگ باعث خفگي کودکان شده است.
مراجع
*http://abcnews.go.com/Health/Wellness/hot-dog-choking-hazard-wieners-carry-warning-label-children/story?id=9875815
*http://health.usnews.com/health-news/blogs/on-parenting/2010/02/22/kids-and-killer-hot-dogs-3-tips-to-prevent-choking-on-food
*http://www.schonwalder.org/Hotels/FoodService/hot_dogs.htm
*http://whatscookingamerica.net/History/HotDog/HDIndex.htm
*http://health.usnews.com/health-news/blogs/on-parenting/2010/02/22/kids-and-killer-hot-dogs-3-tips-to-prevent-choking-on-food
*http://www.schonwalder.org/Hotels/FoodService/hot_dogs.htm
*http://whatscookingamerica.net/History/HotDog/HDIndex.htm
*****************
+ نوشته شده در پنجشنبه بیست و چهارم آذر ۱۳۹۰ ساعت توسط Ali Aminzadeh
|